kracht van rode laarsjes

De kracht van rode laarsjes

Dit blog heb ik al 2 jaar geleden geschreven en nog nooit geplaatst. Inmiddels heb ik al aan verschillende mensen verteld waarom ik rode laarsjes op mijn bureau heb staan. Alleen al doordat ze daar staan, de rode laarsjes, voel ik meerZe heeft rode zelfvertrouwen en kan ik beter bij mezelf blijven. Op dit moment weet ik ook dat het voor mij belangrijk is om het verhaal hier te delen. Weg met de gedachten, wat anderen ervan kunnen vinden. Het is een verhaal en gedeeltes van een herinnering, waarvan ik mij lang niet bewust was. Het ware verhaal zal anders zijn. Wat wel zeker waar is, is dat ze op 2 jarige leeftijd uren, naar mij hebben gezocht. Net als de herinnering als 5 jarig meisje hebben ze mij voor een groot gedeelte gevormd. Lees verder om te weten waarom rode laarsjes, mij in mijn kracht zetten. 

 

Met een heerlijk zonnetje en een heldere blauwe lucht zit ik te genieten van het moment. Aan de waterkant, tuur ik over het water. Watergolfjes bewegen mee met de wind. In de verte loopt een klein meisje, ze speelt met stokken in het water. Lachend ontdekt ze wat de stok met het water doet. Het is mooi om te zien hoe een kind geniet van de natuur. 

 

Ze doet me denken aan toen ik zelf nog een heel klein meisje was en ik droom weg naar vroeger. Ik ben een jaar of 2. Ieder weekend zijn we met het gezin op een camping, waar we een stacaravan hebben.  We ontvluchten de drukte en de hectiek van een eigen zaak van mijn ouders. In de tuin bij onze caravan kan ik urenlang buiten spelen. Ik speel met wat water, zand en wat steentjes en blaadjes. Alle anderen zijn druk bezig; mama met de afwas, papa is aan het timmeren en ook mijn grote zussen zijn druk met hun eigen dingen. Ik vermaak mij prima met alles om mij heen. Dan trekt een witte vlinder mijn aandacht. Wat een prachtige vlinder is dat. Die wil ik vangen. In mijn korte broekje met het witte shirt en mijn knalrode regenlaarsjes loop ik de vlinder achterna, het hek door.

 

Onze caravan staat op een heuvel met een paar andere caravans helemaal aan het einde van de camping; de heuvel is meer een bult en bestaat uit heel veel zwart zand.  Mijn knietjes zijn dan ook zwart en ik heb zwarte vegen van het zand in mijn gezicht. Parmantig loop ik verder, achter de witte vlinder aan. Alles wat ik tegenkom en zie verwondert mij, klein als ik ben. Je kunt wel aan me zien dat ik geniet van mijn avontuur. 

 

Als ik aan de waterkant weer over het water kijk, zie ik dat ook dit kleine meisje met rode laarsjes, vol energie aan het genieten is. Met haar stok bij het water, ze is helemaal in haar element, ze straalt en probeert van alles uit. Zij is niet alleen. Haar ouders kijken toe hoe zij de wereld ontdekt. Ze krijgt de vrijheid en de ruimte om haar eigen dingen te doen en de ouders bieden de veiligheid voor als er iets mis gaat.

Ik krijg een glimlach op mijn gezicht. Zo was ik vroeger ook. Volop de wereld ontdekken. Heerlijk op avontuur. Tot dat ene moment. 

 

Hoe dat ene moment mijn leven totaal heeft veranderd, dat besefte ik toen natuurlijk niet. Hoe kon ik immers – als klein meisje – weten dat ik mijn moeder zo verdrietig zou maken. Het was allemaal mijn schuld dat zij zo in paniek was. Ik had er totaal niet bij nagedacht dat op avontuur gaan ook zo gevaarlijk kon zijn. Wat was zij ongerust geweest en dat was mijn schuld, dit mocht ik nooit meer doen. Ik weet nu, dat ik dat toen onbewust heb opgeslagen in mijn hoofd. Hierdoor veranderde mijn leven ik ging mij meer aanpassen. 

 

Het kleine meisje rent naar haar moeder. Ze wordt opgetild, moeder zwaait haar in het rond en samen gillen ze van plezier. Wat een verschil met toen bij mij. Natuurlijk was ze heel blij dat ze mij gevonden hadden. Maar in mijn brein werd iets anders opgeslagen. Mijn moeder was verdrietig en bang en dat was mijn schuld.

 

Gelukkig heb ik dat kleine avontuurlijke meisje in mij weer gevonden, dat duurde wel meer dan 40 jaar. Rekening houden met anderen is een kwaliteit die ik ontwikkelde in mijn leven net als graag voor anderen zorgen. Dat is echter maar een deel van wie ik ben. Ik ben ook ondernemend, iemand die vrijheid belangrijk vind en kansen ziet. Net als dat meisje van toen, met de rode laarsjes. 

 

Met een grote glimlach op mijn gezicht kijk ik nog eens naar de overkant bij het water. Ben blij dat dit meisje de wereld mag gaan ontdekken en van haar ouders de vrijheid krijgt om zichzelf te ontwikkelen. Dat geeft mij een moment lang een intens gelukkig gevoel. Ik besef me dat het kleine meisje met de rode laarsjes nog steeds een onderdeel van mij is. Dat ik die persoonlijke kwaliteiten en drijfveer nog steeds bezit. Gelukkig durf ik deze ook steeds meer in te zetten, want het maakt mij mij. Met een trots gevoel sta ik op. Ik pak mijn rode handtas en ga naar mijn afspraak; een andere vrouw laten zien hoe mooi en krachtig ze is.

 

Wil jij ook een keer die andere vrouw zijn en met mij in gesprek. Zodat jij (weer) kan ontdekken wat jou zo krachtig maakt. Waardoor jij in je werk meer jezelf kunt zijn. Stuur mij dan een bericht via mail info@wenskan.nl of een dm.

 

Laat een reactie achter